مفصل ساکروایلیاک

مفصل ساکروایلیاک

مفصل ساکروایلیاک
 مفصل ساکروایلیاک یک مفصل سینوویال بوده که بین استخوان ایلیوم لگن و استخوان ساکروم در انتهای ستون فقرات کمری تشکیل می شود.




این مفصل در کودکان به شدت متحرک می باشد ولی با افزایش سن تحرک مفصل کاهش یافته و حرکات آن محدود می شود و افراد بالای 45 سال این مفصل فیکس (ankylose) می گردد بنابراین در این گونه افراد احتمال مشکلات این مفصل نادر می باشد به استثنا مواردی که بیمار مشکلات هورمونی داشته و یا داروهای ضدبارداری مصرف کرده باشد اگر سن شما بین 45 تا 20 سال بوده و از درد ناحیه کمر و باسن رنج می برید خواندن این مطلب را به شما توصیه می نمایم زیرا این مشکل بسیار در بین بیماران شایع بوده و حتی بیمار گمان می کند که فتق دیسک یا تنگی کانال نخاعی دارد و حتی ممکن است در مواردی پیشنهاد جراحی نیز به بیمار داده شده باشد.
در بسیاری از موارد بیماران از وجود چنین مفصلی در کمربند کمری – لگنی بر اطلاع بوده و پس از آگاهی از وجود آن شگفت زده می گردد.
بسیاری از این بیماران گمان می کنند فتق دیسک و یا مشکلات دیگری دارند حتی جواب MRI نیز ممکن است فتق دیسک را گزارش دهد اما آنچه باعث درد این بیماران می گردد مفصل ساکرواسلیاک می باشد که با یک فیزیوتراپی خوب مشکل بیمار برطرف می گردد (همه می دانیم در بسیاری از موارد نتاریج MRI گمراه کننده بوده و بیان کننده مشکل اصلی بیمار نمی باشد که در جای دیگری در مورد آن صحبت خواهیم کرد)
لیگامان های مفصل ساکروایلیاک
لیگامان های داخلی : 1-لیگامان ساکروایلیاک قدامی 2- لیگامان بین استخوانی 3- لیگامان ساکروایلیاک خلفی
لیگامان های خارجی: 1-لیگامان ایلیولومبار 2-لیگامان ساکروتوبروس 3- لیگامان ساکرواسپاینوس
مردان یا زنان؟
شیوع مشکلات این مفصل در خانم ها شش  برابر آقایان می باشد که از جمله دلایل آن می توان  به موارد زیر اشاره کرد:
1- تراکم استخوانی کمتر
2- کوچکتر و صاف بودن سطوح مفصل
3- پهنای بیشتر لگن
4- آناتومی لگن
5- مسائل هورمونی
6- شکل متفاوت غضروف مفصل 
و....
ثبات مفصل ساکروایلیاک
1- ثبات پاسیو (From closure)
2- ثبات اکتیو (Froce closure)
3- هماهنگی عصبی عضلانی و موتور کنترل
4- مسائل روحی روانی: این بیماران به شدت به مسائل روحی و استرس حساس می باشند)
دلایل ایجاد مشکل در مفصل ساکروایلیاک
1- بیماری های التهابی مانند عفونت، روماتیسم، بهجت، پسوریازیس و ...
2- بی ثباتی
3- قفل شدن مفصل
علائم بیماری
1- درد ناحیه پایین کمر، باسن و قسمت بالای پشت ران. اگرچه انتشار درد به ناحیه پایین تر از زانو شایع نیست ولی غیر ممکن نیز نیست.
2- درد بیمار در مرکز کمر نبوده و به یک طرف متمایل می باشد.
3- این بیماران معمولاً در ناحیه PSIS درد دارند.
4-درد ممکن است به ناحیه داخل ران و یا زیر شکم نیز کشیده شود.
5- تست های نورولوژیک منفی می باشد.
6- بیمار معمولاً با تحمل وزن و تغییر پوزیشن درد دارد( راه رفتن، غلطیدن، نشست و برخاست و ...)
7- بیمار با حفظ گودی کمر به جلو خم می شود.
8- علائمی مانند خواب رفتگی، گزگز شدن، بی حسی و ضعف در اندام های تحتانی وجود ندارد.
 9- ممکن است طول پاهای بیمار متفاوت به نظر برسد. باید گفته شود بیمار ممکن است بعضی از این علائم را داشته باشد. تضخیص قطعی بر اساس انجام تست هایی است که پزشک یا فیزیوتراپیست انجام می دهند.                        





درمان بیماران
با توجه به علت بیماری درمان آن نیز متفاوت می باشد در صورت مشکلات التهابی پزشک داروهای لازم را برای بیمار تجویز می نماید.
در صورت بی ثباتی استفاده از کمربند ساکروایلیاک بسیار لازم بوده و بسته به شدت آسیب ممکن است نیاز باشد بیمار 23 ساعت در شبانه روز کمربند را ببندد بخصوص اگر بیمار در تغییر وضعیت و غلطیدن روی تخت درد داشته باشد.



 
انجام تمرینات بی ثباتی که در بخش مجزایی به آن خواهیم پرداخت کمک زیادی به حل مشکل بیماران می نماید در صورت قفل شدن مفصل فیزیوتراپیست با انجام تکنیک های muscle energy techniquesویاmanipulationمشکل بیمار را برطرف می نماید.
چند توصیه به بیمارانی متبلا به بی ثباتی مفصل ساکروایلیاک
⦁    از انجام کارهای غیرقرینه خود داری نمایید ( مانند پریدن روی یک پا)
⦁    بیشتر از 30 دقیقه در یک وضعیت نمانید.
⦁    روی باسن سمت مبتلا ننشینید.
⦁    از یک پشتی در ناحیه کمر استفاده کرده و پاها را کمی از هم باز کنید( درحال نشستن)
⦁    روی پای درگیر نایستید.
⦁    از انجام حرکات انتهای دامنه هیپ و کمر خودداری کنید.
مهمتر از همه پوشیدن کمربند ساکروایلیاک و انجام تمرینات بی ثباتی